Opium style – czym się charakteryzuje i jak stworzyć taką stylizację?

Styl opium to mroczna estetyka streetwearu z początku lat 20., oparta na trzech zasadach: nadmiarze, metalu i ciemności. Jego znakiem rozpoznawczym są przeskalowane sylwetki, dominacja czerni oraz wyraziste, metalowe detale. Jak zbudować własną stylizację w tym duchu i skąd właściwie wziął się ten trend? Wszystkie informacje znajdziesz poniżej.

Czym jest styl opium i skąd pochodzi?

Ten nurt narodził się na początku lat 2020-tych w środowisku berlińskich klubów podziemnych, takich jak Berghain, oraz wokół postaci takich jak Playboi Carti. Wydany przez niego w 2020 roku album „Whole Lotta Red” nie tylko zdefiniował brzmienie nowej fali rapu, ale też dostarczył spójnego wizualnie przekazu. Estetyka ta szybko wykroczyła poza muzykę, stając się pełnoprawnym stylem modowym.

W odróżnieniu od tradycyjnego rocka czy punka, nie chodzi tu o sentymentalny powrót do przeszłości. To świeże spojrzenie, które łączy w sobie awangardę z uliczną nonszalancją. Ciężkie, masywne formy są tu noszone z rozmysłem, a każdy element stroju ma podkreślać postawę, a nie logotyp. Całość przypomina przemyślaną, mroczną opowieść wyrażoną za pomocą krojów i faktur.

Nie bez powodu styl opium bywa opisywany jako moda-postać. Nie próbuje on niczego wyjaśniać – zamiast tego bezkompromisowo twierdzi. Jest to wybór dla osób, które garderobę postrzegają jako narzędzie manifestacji własnego „ja”, a nie tylko codzienną konieczność.

Jakie są trzy najważniejsze reguły stylu opium?

Cała koncepcja tego looku opiera się na spójnym trzonie estetycznym. Marki takie jak Fūga, które od 2015 roku rozwijają swoją linię od tokijskiego streetwearu po aktualne brzmienia, definiują go przez pryzmat konkretnych wytycznych.

Opium podąża za trzema regułami: nadmiar, metal, ciemność. Objętość w dolnej części, ciężkie kurtki z wagą, systemy harness i podarte krawędzie.

Te trzy filary są tym, co od razu wyróżnia ten nurt na tle innych.

Zasada nadmiaru objawia się w przesadnie powiększonych formach. Kurtki i bluzy zyskują przejaskrawioną linię ramion, a spodnie stają się ekstremalnie szerokie i obfite. Drugi element – metal – to nie tylko biżuteria, ale też wszelkiego rodzaju napy, łańcuchy, ćwieki czy sprzączki w systemach harness, które często pozbawione są praktycznej funkcji. Trzecia składowa, czyli ciemność, to dominacja czerni, która stanowi idealne tło dla strukturalnych detali i odblaskowych akcentów.

W kontraście do tej filozofii stoi Techwear, który przy całej swojej warstwowości pozostaje przede wszystkim funkcjonalny. W opium funkcja schodzi na drugi plan – postrzępiony brzeg, celowo przetarty nadruk czy nierówna faktura to celowe zabiegi estetyczne. Mają one nadawać ubraniom charakteru i wrażenia, że są noszone w konkretnym, undergroundowym kontekście, dalekim od czystego, technicznego porządku.

Jak zbudować bazę stylizacji opium?

Podstawą jest zawsze fundament all-black. Pełna czerń tworzy jednolitą płaszczyznę, na której dopiero pojawia się tak zwane „przerwanie” – element, który przyciąga wzrok i nadaje całemu outfitowi dynamiki. Może to być pojedynczy, wyrazisty detal metalowy, fragment postrzępionej tkaniny lub po prostu sylwetka, która wydaje się o kilka numerów za duża.

Konstrukcję looku warto rozpocząć od prostego zestawienia: oversizowe spodnie opium w połączeniu z ciężkim, strukturalnym topem. Przykładowo, bardzo szerokie nogawki dobrze korespondują z masywnym gorsetem lub kurtką bomber o zdecydowanie męskim, kanciastym kroju. Następnie do gry wchodzi warstwa zewnętrzna, która często decyduje o całym odbiorze stylizacji:

• masywna, pikowana puffer jacket z dużym kołnierzem,
• strukturyzowane blazery o ostrych, przerysowanych ramionach,
• ramoneski lub ramonesko-bombery przeciągane woskiem (jak w stylu Gothic Waxed Hooded Jacket),
• długie, sięgające ziemi płaszcze z domieszką wełny.

Akcesoria w tym zestawieniu nie są tylko ozdobą – to tak zwane statement-pieces, które dominują nad resztą ubioru. Masywne łańcuchy z zawieszkami, paski nabijane metalowymi oczkami oraz okulary o mocnej, geometrycznej ramie stają się centralnym punktem stylizacji. Zestaw dopełniają oczywiście buty, gdzie prym wiodą czarne chunky boots o ciężkiej, bieżnikowanej podeszwie, gwarantujące surowy charakter całego looku.

Jakie ubrania dominują w szafie zwolennika opium?

W codziennej rotacji znajdziemy przede wszystkim rzeczy o przeskalowanych gabarytach i charakterystycznych wykończeniach. Katalog elementów jest dość konkretny i powtarzalny, jednak sposób ich łączenia daje niemal nieskończoną swobodę wyrazu. Bazę stanowią tekstylia, które wyglądają, jakby miały za sobą intensywną historię.

Do najczęściej spotykanych elementów należą:

• T-shirt acid wash – koszulki o nierównomiernym, wyblakłym odcieniu, dające efekt sprania,
• bluzy i longsleeve’y z rozmazanymi, grunge’owymi nadrukami w stylu Opium Grunge Print Longsleeve Top,
• spodnie o kroju baggy jeans lub wide leg, noszone bardzo nisko na biodrach,
• spodnie z licznymi naszywkami, przetarciami i elementami distressed,
• wierzchnie okrycia typu oversize – od kurtek bomber po woskowane bluzy z kapturem.

Co ważne, styl ten nie wyklucza akcentów podkreślających sylwetkę. Crop topy czy przylegające transparentne bluzki często przełamują masywne formy reszty ubioru. Wprowadzenie błysku w formie przyszytych dżetów lub przetarć na wysokości talii sprawia, że całość, mimo swojej ciężkości, nie przytłacza figury. Kontrast między ogromnym płaszczem a odsłoniętym fragmentem ciała to jeden z bardzo często wykorzystywanych zabiegów.

Jakie są różnice między stylem opium a Y2K?

Na pierwszy rzut oka obie estetyki mogą wydawać się odległymi galaktykami. Styl Y2K kojarzy się z przepychem przełomu mileniów – błyszczącymi materiałami, pastelowymi tonami, crop topami i różnymi wariantami spodni biodrówek. Styl opium operuje surowością, głęboką czernią i przytłaczającą formą, która zdaje się pochodzić z mrocznych zakątków berlińskich klubów.

Łącznikiem między nimi jest jednak zamiłowanie do wyrazistej, przesadnej sylwetki i specyficzna nostalgia. Zarówno w jednym, jak i w drugim nurcie chętnie sięga się po nisko osadzone spodnie – baggy jeans czy wide leg – oraz kurtki o ekstremalnie męskim kroju. Różni je paleta barw i faktur: tam, gdzie Y2K wykorzystuje połysk i kolor, Opium sięga po tekstury distressed, efekt sprania acid wash i matowe wykończenia. Krój jest zatem podobny, jednak filozofia i nastrój pozostają skrajnie różne.

Opium a muzyka – czy drill i opium to to samo?

Choć oba style często pokazują się obok siebie w social mediach, mają inne korzenie i zestawy środków wyrazu. Łączy je nihilistyczny wydźwięk tekstów rapowych, z których obficie czerpią, oraz bezkompromisowa, mroczna aura. Jednak w warstwie czysto wizualnej widać między nimi wyraźną różnicę.

Subkultura drillowa, wywodząca się z Chicago za sprawą takich artystów jak Chief Keef i Young Chop, a później bardzo popularna w Londynie, stawia na surową uliczną estetykę. Muzyka drill bazuje na agresywnych tekstach opisujących życie na ulicy oraz ciężkich bitach z głębokim basem. Typowy drillowiec sięga po zestawy dresowe, designerskie sneakersy oraz balaclava, czyli kominiarkę.

W odróżnieniu od tego, styl opium proponuje bardziej awangardowe, przetworzone artystycznie ubrania. Widać to na przykładzie porównawczym:

• Drill stawia na sportowe akcenty, dres i sneakersy, podczas gdy Opium wybiera postrzępione artystyczne tkaniny i chunky boots.
• W drillu symbolem statusu jest markowy but sportowy, w Opium – rzeźbiarska biżuteria i architektoniczny krój kurtki.
• Czapka z daszkiem lub kominiarka w drillu kontrastuje z ciekawymi nakryciami głowy czy skórzanymi akcesoriami u zwolennika Opium.
• Obydwie grupy noszą spodnie baggy i cargo, jednak w Opium są one zestawiane z ciężkim pufferem, a nie sportową kamizelką.

Czy mroczne outfity to już mainstream?

Mroczna estetyka, określana często mianem opium core, z roku na rok przesuwa się z głębokiego podziemia do szerokiego odbioru. Coraz częściej widać ją nie tylko na koncertach czy w konkretnych dzielnicach Berlina, ale też na pokazach mody oraz w szafach artystów takich jak Billie Eilish, Yungblud czy Lenny Kravitz.

O sile tego nurtu stanowi fakt, że opium core wykracza poza same ubrania. Jest to cała filozofia, która według swoich założeń obejmuje muzykę, filmy, zachowanie, a nawet sposób myślenia. Dla wielu zwolenników noszenie konkretnego kroju spodni jest przedłużeniem słuchanej na co dzień muzyki i manifestacją konkretnego światopoglądu – bez zbędnych kompromisów.

Estetyka ta należy do grupy trendów w modzie z członem core, które stały się popularne dzięki modowym eksperymentom influ w social mediach.

Marka taka jak Fūga, która swoje biura ma w Berlinie, Szanghaju, Tokio i Poznaniu, obrazuje drogę od niszy do globalnego zjawiska. Przechodziła ona przez kolejne fazy – od Streetwear / Anime, poprzez Techwear i Gothic, aż po obecne Opium, Rave i Businesscore. W każdej z nich zachowano edgy charakter, jednak czwarta faza, bezpośrednio inspirowana atmosferą berghainowego parkietu i ulicznym krojem, okazała się przełomowa dla zdobycia popularności wśród pokolenia Z.

Jak stworzyć formalny look w stylu opium?

Przystosowanie tej estetyki do bardziej oficjalnych okoliczności jest zaskakująco proste i opiera się na ograniczeniu ilości ekstremalnych detali. Formalny wariant czerpie z architektury ubioru, ale wygładza najbardziej agresywne elementy, takie jak postrzępione krawędzie czy nadmiar łańcuchów.

Solidną podstawą będzie ciemna koszula formalna o prostym kroju, zestawiona z rozkloszowaną spódnicą uszytą z „twardego”, sztywnego materiału. Materiał ten nada sylwetce geometryczny, lekko futurystyczny wygląd, bez utraty elegancji. Na stopy zamiast ciężkich bootów można wybrać chunky mokasyny, które zachowują masywną podeszwę, ale dzięki gładkiej skórze wpisują się w bardziej ujarzmiony ton.

Biżuterię należy świadomie ograniczyć. Zamiast wielu warstw łańcuchów korzystniej wypada postawić na jedną wyrazistą obręcz lub całkowicie z niej zrezygnować. Całość dopełni elegancka nerka noszona na ramię oraz duże geometryczne okulary przeciwsłoneczne. W takim wydaniu strój zachowuje swój mroczny charakter, ale jest w pełni akceptowalny na spotkaniu biznesowym czy rodzinnym obiedzie.