Nadwzroczność – jakie okulary wybrać?

Przy nadwzroczności potrzebujesz okularów z soczewkami dodatnimi, czyli tak zwanych plusów (+). Konkretna moc szkieł powinna wynikać z badania refrakcji wykonanego przez okulistę lub optometrystę. Gotowe okulary z marketu nie zastępują indywidualnej korekcji, ponieważ mogą mieć nieprawidłową moc i rozstaw soczewek.
Dlaczego nadwzroczność koryguje się plusami?
Nadwzroczność, nazywana też dalekowzrocznością lub hipermetropią, polega na tym, że światło skupia się za siatkówką, a nie bezpośrednio na niej. Oko próbuje skompensować tę różnicę za pomocą akomodacji, czyli zmiany ustawienia własnej soczewki.
Soczewka dodatnia skupia promienie świetlne i przesuwa ognisko na siatkówkę. Dzięki temu obraz staje się wyraźniejszy, a oko nie musi stale pracować z tak dużym wysiłkiem. Bez korekcji mogą pojawić się zmęczenie oczu, bóle głowy, pieczenie, trudności z koncentracją lub niewyraźne widzenie podczas czytania i pracy przy komputerze.
Jakie soczewki wybrać przy nadwzroczności?
Rodzaj soczewek zależy nie tylko od wartości zapisanej na recepcie. Znaczenie ma także wiek, zakres widzenia potrzebny w ciągu dnia oraz obecność prezbiopii. Nadwzroczność i starczowzroczność nie są tym samym. Nadwzroczność wynika z budowy lub układu optycznego oka, natomiast prezbiopia wiąże się ze stopniową utratą elastyczności naturalnej soczewki związanej z wiekiem. Obie przypadłości mogą wymagać szkieł dodatnich, ale nie zawsze takiego samego rodzaju.
| Typ soczewki | Zastosowanie | Docelowy użytkownik |
|---|---|---|
| Jednoogniskowa | Korekcja jednej odległości, na przykład dali albo bliży | Osoba z nadwzrocznością bez prezbiopii lub potrzebująca osobnych okularów do konkretnego zadania |
| Dwuogniskowa | Jedna część soczewki służy do patrzenia w dal, druga do bliży | Osoba z nadwzrocznością i prezbiopią, która akceptuje widoczną granicę między polami widzenia |
| Progresywna | Płynna korekcja dali, odległości pośrednich i bliży w jednej soczewce | Osoba z prezbiopią, która chce korzystać z jednej pary okularów w różnych sytuacjach |
U młodej osoby z nadwzrocznością najczęściej stosuje się soczewki jednoogniskowe. Mogą być przeznaczone do stałego noszenia albo tylko do pracy z bliska, zależnie od mocy wady i zaleceń specjalisty. Same „okulary do czytania” nie są automatycznie właściwym rozwiązaniem dla każdej osoby z nadwzrocznością.
U osoby starszej trudności z widzeniem z bliska mogą wynikać głównie z prezbiopii. W takiej sytuacji specjalista może zaproponować okulary dwuogniskowe lub progresywne. Wybór zależy od tego, czy potrzebujesz korekcji tylko do czytania, czy także podczas prowadzenia samochodu, pracy przy komputerze i patrzenia na pośrednie odległości.
Na co zwrócić uwagę przy zamawianiu soczewek?
Dodatnia soczewka jest grubsza w środku niż na brzegach. Przy niewielkiej mocy nie musi to stanowić problemu, ale wyższe plusy mogą zwiększać jej ciężar i wpływać na wygląd oprawki. Dlatego przy mocniejszej korekcji warto omówić z optykiem soczewki asferyczne oraz materiał o wyższym indeksie. Takie rozwiązania mogą zmniejszyć grubość i masę szkieł.
Przy wyborze powłok znaczenie mają przede wszystkim te elementy:
- Powłoka antyrefleksyjna ogranicza odbicia światła od powierzchni soczewki, poprawia kontrast i zwiększa komfort podczas pracy przy ekranie oraz w sztucznym oświetleniu.
- Powłoka utwardzająca zwiększa odporność powierzchni na drobne zarysowania, choć nie czyni soczewki całkowicie odpornej na uszkodzenia.
- Pocienienie i konstrukcja asferyczna mogą być przydatne przy wyższych mocach dodatnich, ponieważ pozwalają uzyskać lżejsze i smuklejsze szkła.
- Materiał soczewki warto dobrać do wieku i trybu życia. U dzieci ważna jest lekkość oraz odporność na uderzenia, a u dorosłych także komfort podczas wielogodzinnego noszenia.
Oprawka również wpływa na efekt końcowy. Przy większych plusach bardzo duża oprawa może oznaczać cięższe soczewki i bardziej widoczne pogrubienie w centralnej części. Optyk powinien uwzględnić receptę, rozstaw źrenic, wysokość montażu oraz sposób, w jaki oprawka układa się na twarzy.
Czy okulary przy nadwzroczności trzeba nosić cały czas?
Nie ma jednej zasady dla wszystkich pacjentów. Tryb noszenia zależy od mocy wady, wieku, sprawności akomodacji, objawów oraz tego, czy korekcja ma służyć do dali, bliży czy obu odległości.
Najczęściej zalecenia wyglądają następująco:
- Przy niewielkiej nadwzroczności okulary mogą być potrzebne głównie do czytania, nauki, pracy przy komputerze lub innych czynności wymagających patrzenia z bliska.
- Przy większej wadzie okulary częściej stosuje się przez cały dzień, także podczas patrzenia w dal.
- U dzieci korekcję należy nosić dokładnie według zaleceń okulisty, ponieważ niewyrównana wada może wpływać na rozwój widzenia obuocznego.
- Jeśli okulary wywołują bóle głowy, zniekształcenie obrazu albo wyraźny dyskomfort, trzeba sprawdzić receptę i dopasowanie oprawy zamiast samodzielnie zmieniać moc szkieł.
Jak wygląda droga do właściwych okularów?
Najbezpieczniej przejść przez dobór korekcji w kilku etapach:
- Umów badanie ostrości wzroku i refrakcji u okulisty lub optometrysty.
- Przekaż specjaliście informacje o pracy przy komputerze, czytaniu, prowadzeniu samochodu i innych codziennych aktywnościach.
- Na podstawie recepty wybierz rodzaj soczewek, ich materiał, indeks oraz powłoki.
- Przymierz oprawkę i zleć pomiar parametrów potrzebnych do prawidłowego montażu.
- Po odbiorze sprawdź, czy widzenie jest stabilne i komfortowe w odległościach, do których przeznaczono okulary.
Najważniejszym krokiem jest profesjonalne badanie wzroku. Nie dobieraj plusów wyłącznie na podstawie objawów ani mocy zapisanej na starej parze okularów. Jeśli nadwzroczność występuje u dziecka, badanie powinien wykonać specjalista zajmujący się okulistyką dziecięcą.
Artykuł nie stanowi porady medycznej i powstał wyłącznie w celach informacyjnych. Dobór korekcji okularowej wymaga badania przeprowadzonego przez okulistę lub optometrystę.
Czytaj dalej w tym dziale



